Birger Leys

Mijn verhaal

Als kleine jongen haalde ik de koersfiets van mijn vader van zolder en trok er uren op uit. Tijdens deze fietsritten reed ik en danseuse met Frank VDB op de Côte de La Redoute, koos ik samen met Johan Museeuw resoluut voor de aanval in Parijs-Roubaix en stuurde ik Tom Steels onrechtstreeks naar huis nadat hij zijn bidon in volle sprint naar mijn hoofd slingerde.

Ik was vastberaden om profwielrenner te worden.

Ik werd twee keer Belgisch kampioen op de piste, streed mee voor Europese titels en wereldtitels en stond mee aan de start van de Brabantse Pijl. Ik had jammer genoeg niet het talent van mijn idolen.

Ik ben dankbaar dat ik zelf de geur van brandend rubber en het helse lawaai van piepende remmen heb mogen ervaren. Aan die oude droom heb ik veel discipline, routines en ervaring overgehouden.

Mijn 3 actieve zonen en mijn prachtige vrouw zorgen ervoor dat ik opnieuw kan dromen. Dit kwartet staat centraal in mijn leven.

Mijn koerskleren heb ik geruild voor een paar loopschoenen. Dit verliep aanvankelijk moeizamer dan mijn wielercarrière. Ik was voortdurend geblesseerd en er werd mij meermaals aangeraden om te stoppen met lopen. Na een heel lang proces met kleine stappen, veel downs en weinig ups slaagde ik er toch in om na 5 jaar mijn eerste marathon te lopen. Credits aan Kjell De Hondt voor zijn (martel)oefeningen, deskundigheid en vertrouwen.

Na een eerste mislukte poging om 100 mijl te lopen, slaagde ik in het najaar van 2022 in mijn opzet. Ik liep 30 uur non-stop. Iets wat ik 7 jaar eerder niet mogelijk achtte. Het gevoel wanneer ik over de meet kwam, was met niets anders te vergelijken. Ik voelde mij even superman, heel even maar want de weg naar de auto verliep niet echt supermanachtig.

Hoe ik werk

Ik ben leerkracht lichamelijke opvoeding. Mijn vak is bewegen, en vooral: het zo uitleggen dat iedereen het begrijpt. Elke oefening krijgt uitleg, want wie begrijpt wat hij doet, blijft het doen.

Ik train mensen als atleten, niet als bodybuilders. Ook als je jezelf geen atleet vindt. Wie onderneemt, presteert elke dag onder druk, met te weinig slaap en te weinig tijd. Het doel is niet er goed uitzien. Het doel is blijven presteren, vandaag en binnen twintig jaar. Sterker worden zonder stijver te worden.

Daarom train ik bewegingen, geen spieren. Stabiliteit komt eerst, want kracht op een wankele basis is een blessure die nog moet gebeuren. We bewegen in alle richtingen, ook draaiend en zijwaarts, want in het echte leven gebeurt bijna niets recht vooruit. En we trainen snelheid, omdat je die als eerste verliest wanneer je ouder wordt.

Voor lopers en fietsers geldt hetzelfde idee. Het grootste deel van de training is echt rustig, want daar bouw je het fundament. De harde trainingen komen erbovenop, niet in de plaats. Consistentie wint het altijd van intensiteit.

Dit is mijn visie, geen wet. Ik leg altijd uit waarom, zodat je zelf kan inschatten of het voor jou klopt. Ik coach in het Nederlands en in het Engels.